ağsaqqal

ağsaqqal
1) белобородый; 2) лицо, имеющее вес, авторитет; 3) почтенный человек, старейшина, вождь племени.

Азербайджанско-русский словарь. — Баку. . 1984.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Смотреть что такое "ağsaqqal" в других словарях:

  • ağsaqqal — sif. və is. 1. Saqqalı ağarmış, qoca. <Bayraməli:> Belə tərbiyət sahibləridirlər ki, ağsaqqal ataları gəlir otağa, . . heç biri yerindən tərpənmək istəmir. N. V.. Baqqal dükanı qarşısında toplanıb söhbət edən ağsaqqallar, məhəllə cavanları… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağsaqqal — (Salyan) saman yığmaq üçün alət …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • aqqa — I (Saatlı, Zərdab) ata. – Aqqa, doxdur gəlif inəx’lərə iynə vurmağa (Zərdab) II (Quba, Saatlı) yaşlı, nüfuzlu kişilərə edilən müraciət forması. – Aqqa ağsaqqal kişilərə de:llər …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • alasaqqal — (Qazax) ağsaqqal, çalsaqqal …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • comalax — I (Gədəbəy) topal. – Onuη comalax barmaxlarımı xoşunə:ler? II (Ağcabədi) bir nəsildən olan adamların yaşadığı yer, ərazi. – Bizim comalağın ağsaqqalı Qədir kişidi; – Bizim comalaxda ağsaqqal adamlar çoxdu …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • hampa — I (Şəki) ağsaqqal. – Yayda da kürk giyirdi hampalar II (Füzuli) varlı, dövlətli …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • haηa — (Balakən, Borçalı, Qazax) 1. razılıq (Borçalı, Qazax); – Sonoyu Kərimə isde: llər, axşam haηa almağa gəlmişdilər, qız özü də haηasını verif (Qazax) 2. bəli (Balakən). – İki beləjə ağsaqqal göndəre:rix’, qızın hanasıη ale:rıx (Borçalı); – Rəşid,… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • kələmülə — (Kürdəmir) başbilən, ağsaqqal …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • müsəlli — ə. 1) gündə beş dəfə namaz qılan molla; 2) xeyir dua verən (ağsaqqal) ə. cıdırda ikinci yeri tutan at …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • şeyx — ə. 1) yaşlı, qoca, ağsaqqal; 2) təkyədə müəyyən dini dəstəyə rəhbərlik edən adam; 3) pirə, ocağa və s. rəhbərlik edən adam; 4) Ərəbistanda: qəbilə başçısı, əşirət rəhbəri …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zal — f. yaşlı adam; ağsaqqal; 2) albinos (piqment azlığı nəticəsində dəri və tükləri ağ olan adam və ya heyvan) ə. ərəb, fars və əski Azərbaycan əlifbalarında ذ hərfinin adı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»